Droga do ekumenizmu

We wszystkich wyznaniach na całym świecie wiara jest jedną z podstawowych wartości, jakie należy prezentować w życiu codziennym. Wiara jest pojęciem związanym z ufnością, zaangażowaniem, oddaniem, poczuciem bezpieczeństwa względem wyznawanych prawd. W każdym z wyznań ludzie, wierni przekonani są, że ich prawdy, jakie wyznają, które podpowiada im ich własna religia są jak najbardziej słuszne.
Nie należy traktować jednej czy drugiej religii, jako lepszej lub gorszej, bo kwestia polega na tym, że każda z nich ma swoje plusy i minusy. Życie według określonych przez religię norm jest sprawa indywidualną każdego człowieka, dlatego też w większości rejonów świata największym z praw człowieka jest wolność wyznaniowa. Wspólnie powinniśmy razem z wyznawcami innych religii prowadzić dialog, dostrzegać swoje wartości, bo właściwie wszyscy ufamy w jednego Boga, choć występować może on w różnych postaciach.
 

Wiara Graków

Mitologia grecka należy do tych, które Europejczykom są najbardziej znane. Uczy się jej powszechnie w szkołach, ponieważ jej elementy są stale obecne w kulturze. Mitologia ta, jak każda inna, stara się wytłumaczyć to, jak powstał świat oraz jakie reguły w nim obowiązują. Przede wszystkim pojawiają się mity kosmogoniczne, czyli te na temat powstania świata. Oprócz nich wyróżniamy także inne podania, które dotyczą na przykład samych bóstw. Najważniejszym bogiem w mitologii greckiej jest Zeus.
To on rządzi pozostałymi bogami. Podobnie skonstruowane bóstwa można znaleźć także w innych religiach. Grecki panteon był bardzo zróżnicowany. Każdy z bogów miał swój własny wydzielony zakres działania, swoje atrybuty, a także słabości. Tym właśnie różnią się bogowie greccy od bogów wielkich religii monoteistycznych – są oni bardzo podobni do ludzi. Na przykład konstrukcja chrześcijańskich bóstw w początków naszej ery jest bardzo oddalona od człowieka, chociaż jeszcze starotestamentowy bóg Jahwe miał bardzo wiele ludzkich cech.

Telefon do Boga

Każdy z nas w swoim życiu odczuwał większą, bardziej intensywną potrzebę kontaktu z Bogiem, odczuwał swoisty renesans swojej wiary. Sytuacje, które zazwyczaj sprzyjały temu, że nasze uczucia religijne budziły się z letargu były związane z silnymi emocjami, przeżyciami. Głównie chodzi tutaj o te negatywne przeżycia. Człowiek w chwili zagrożenia swojego życia, zdrowia, lub w obliczu zagrożenia, jakie może występować dla jego bliskich zaczyna szukać nerwowo wyjścia z sytuacji.
Kiedy możliwości fizycznego radzenia sobie z problemem zawodzą, odzywa się głos świadomości, sumienia i wary. Szukamy wtedy Boga pełni wiary w to, że nasze prośby zostaną wysłuchane. Taka postawa jest zupełnie uzasadniona. Potwierdza to wielu specjalistów i psychologów, którzy jednak nie zawsze do końca potrafią wyjaśnić, jakie cele osiąga się dzięki takiemu przypływowi wiary.
 

Powołania do wiary

Wiara w cos, czego nie widzimy, czego nie możemy dotknąć, w zjawiska metafizyczne musi być poparta silnym zapleczem innych symboli, bodźców, które będą w stanie skłaniać nas ku wiarygodności i przekonaniu o realnym istnieniu tej rzeczy. Podobnie jest z religią. Wierzymy w coś, czego nie możemy dotknąć, wierzymy w Boga, w jego siłę i rzadko zastanawiamy się, czy tak naprawdę to wszystko, co było nam przyswajane od najmłodszych lat swojego życia jest prawdą.
Kwestia wiary i religii pozostaje sprawą otwartą dla każdego człowieka dorosłego, który ma wybór i kierując się swoimi własnymi przekonaniami może sam zdecydować, czy odpowiada mu taki sposób praktykowania swojej wiary. Postrzeganie religii, jako swojej życiowej pasji to już zupełnie odmienna sprawa. Kościół bardzo gorliwie nawołuje do wychowywania dzieci i młodzieży zgodnie z zasadami wiary, by wspomagać ich w dostrzeganiu w sobie powołań. Coraz mniej pojawia się powołań wśród młodych mężczyzn i dziewcząt, dlatego organizuje się specjalne rekolekcje dla młodzieży.
 

Dawne wierzenia

Każda grupa ludzi, która zamieszkuje dane terytorium, przeważnie może pochwalić się swoim bogiem lub bogami. Podobnie było także w dawniejszych czasach, na terenie całej Europy rozsiane były zróżnicowane grupy, które posiadały własne systemy wierzeń. Tak samo jest ze Słowianami, których jesteśmy potomkami. Przed chrystianizacją na terenach Polski istniały pogańskie świątynie, czyli tak zwane chramy. Czczono w nich wielu bogów, ponieważ religia dawnych Słowian była systemem politeistycznym.
Nie znamy dokładnej liczby bóstw ani pomniejszych demonów, ponieważ z tamtego okresu nie zachowały się żadne źródła pisane. Pismo dotarło na nasze ziemie wraz z nadejściem chrześcijaństwa, a jego propagatorzy nie chcieli, aby pogańskie wierzenia nadal były kultywowane. Do dyspozycji jest więc niewiele lakonicznych tekstów o charakterze tych wierzeń czy miejscach kultu.